Wpływ Torcetrapibu na progresję miażdżycy tętnic wieńcowych ad 5

Druga wtórna miara skuteczności, zmiana w 10 mm najbardziej chorego segmentu, nie wykazała statystycznej różnicy, z redukcją 3,3 mm3 w grupie wyłącznie atorwastatyny i 4,2 mm3 w grupie torcetrapib-atorwastatyny (P = 0,12). Nie było różnicy w różnicach w leczeniu prawie wszystkich wcześniej określonych podgrup (patrz dodatek dodatkowy, który jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Jednak w przypadku pacjentów, u których procentowa objętość miażdżycy była równa lub większa niż wartość mediana, w grupie torcetrapib-atorwastatyny wystąpił prawie znaczący efekt (p = 0,054). W przypadku pacjentów z wyjściową procentową objętością miażdżycy, która była poniżej wartości mediany, wyniki wykazały tendencję na korzyść monoterapii atorwastatyną (P = 0,09). Wartość interakcji P dla tej dychotomizacji wynosiła 0,005. Wyniki kliniczne i zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane, kliniczne punkty końcowe i przyczyny przerwania leczenia. Ryc. 1. Ryc. 1. Zmiany skurczowego ciśnienia krwi w dwóch grupach badawczych. Wykres pokazuje dane dla wszystkich pacjentów, dla których dostępne były pomiary ciśnienia krwi – 586 w grupie przyjmującej tylko atorwastatynę i 589 w grupie atorwastatyny-torcetrapibu – niezależnie od tego, czy pacjenci przeszli ostateczną ultrasonografię wewnątrznaczyniową.
W Tabeli 3 przedstawiono centralnie ocenione zdarzenia kliniczne, zdarzenia niepożądane związane z ciśnieniem krwi, nieprawidłowości laboratoryjne i przyczyny przerwania badania. Częstość występowania poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych była podobna w obu badanych grupach. Jednak pacjenci z grupy torcetrapib-atorwastatyny odnotowali więcej zdarzeń niepożądanych związanych z nadciśnieniem tętniczym (23,7% vs. 10,6%) i więcej wartości ciśnienia krwi przekraczających 140/90 mm Hg (21,3% vs. 8,2%). Utrwalony wzrost ciśnienia krwi ponad 15 mm Hg w skurczowym ciśnieniu wystąpił u 9,0% pacjentów w grupie torcetrapib-atorwastatyny iu 3,2% pacjentów w grupie przyjmującej wyłącznie atorwastatynę. Zmiany skurczowego ciśnienia krwi dla dwóch badanych grup pokazano na rycinie 1.
Dyskusja
Obniżenie poziomu cholesterolu LDL stanowi główny cel pierwotnej i wtórnej profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych.18 Jednak wielu pacjentów umiera lub ma powikłania z powodu zdarzeń sercowo-naczyniowych pomimo obniżenia poziomu cholesterolu LDL19. W związku z tym badania skupiły się na rozwoju środki, które celują w inne szlaki w patogenezie miażdżycy. Stężenie cholesterolu HDL jest atrakcyjnym celem, ponieważ dowody epidemiologiczne wykazują silną odwrotną zależność między poziomem cholesterolu HDL a ryzykiem sercowo-naczyniowym1. Biologiczna wiarygodność podniesienia poziomu cholesterolu HDL jako strategii terapeutycznej jest dodatkowo poparta dowodami na właściwości przeciwzapalne lipoprotein, efekty przeciwutleniające i zdolność do promowania wstecznego transportu cholesterolu.20,21 Leki podnoszące poziom cholesterolu HDL są dostępne, ale mają ograniczenia. Pochodne kwasu fibrowego, takie jak gemfibrozyl i fenofibrat, tylko nieznacznie podnoszą poziom cholesterolu HDL, na ogół o 7 do 15%. Duże dawki niacyny mogą podnieść poziom cholesterolu HDL o 25% lub więcej, ale podawanie jest trudne u niektórych pacjentów z powodu kłopotliwych skutków ubocznych spłukiwania skóry, sporadycznej hepatotoksyczności i wzrostu poziomu glukozy we krwi.
Zahamowanie CETP pojawiło się jako atrakcyjny cel farmaceutyczny po tym, jak badania z udziałem japońskich pacjentów z niedoborem CETP wykazały bardzo wysoki poziom cholesterolu HDL. 22 Jednak potencjalna wartość tej strategii terapeutycznej wywołała spore kontrowersje.5,6,23,24 Nasze badanie dostarcza dowodów bezpośrednio odnosi się do tej kontrowersji
[przypisy: ilu jest lekarzy w polsce, endoproteza kolana rehabilitacja, dyżury aptek polkowice ]