Mutacje telomerazy u rodzin z idiopatycznym włóknieniem płuc czesc 4

Schemat dziedziczenia był zgodny z autosomalnym dominującym dziedziczeniem choroby (ryc. 1). Zmutowany allel był obecny u pacjentów dotkniętych chorobą i na ogół był nieobecny u bezobjawowych osobników tego samego pokolenia. Zidentyfikowaliśmy nosicieli mutacji, którzy nie mieli objawów choroby. Badani ci byli średnio o 11 lat młodsi od probantów w momencie rozpoznania (ryc. 1). Ta obserwacja jest zgodna ze zmienną penetracją związaną z rodzinnym idiopatycznym zwłóknieniem płuc, a także sugeruje, że początek choroby może zależeć od wieku. Ryc. 2. Ryc. 2. Długość telomerów w nośnikach mutacji i ich krewnych. Panel A pokazuje średnią długość telomerów w limfocytach u ośmiu nosicieli i siedmiu nienośnych mutacji genetycznych, a panel B pokazuje długość telomerów w funkcji wieku. Trzema najstarszymi nosicielami mutacji są probandy w rodzinie A, rodzinie E i rodzinie F. 12 innych badanych osób zostało wskazanych na rysunku gwiazdką. Identyfikatory odnoszą się do podmiotów z rodowodów na Rysunku 1. I słupki reprezentują błędy standardowe. Długość telomerów w nośnikach mutacji była znacznie mniejsza niż mediana dla ich wieku (P = 0,018 w teście podpisu Wilcoxona), natomiast długości telomerów u osób bez nośności nie różniły się istotnie od mediany dla ich wieku (P = 0,575).
Aby ocenić, czy zmutowana telomeraza jest związana z krótkimi telomerami, zmierzono długość telomerów w limfocytach. Średnia długość telomerów była znacząco mniejsza u probantów i bezobjawowych nosicieli mutacji niż u ich krewnych, którzy nie nosili mutacji (P = 0,006) (ryc. 2A). Porównanie długości telomerów w nośnikach mutacji z 400 zdrowych kontrolnych, według wieku, 23 wykazało, że nosiciele mutacji spadli poniżej 10 percentyla kontroli (P = 0,018), podczas gdy ich krewni, którzy nie byli nosicielami, skupili się w pobliżu mediany ( P = 0,575) (Figura 2B). Zmutowana telomeraza była zatem związana z krótkimi telomerami.
Upośledzona aktywność zmutowanej telomerazy
Ryc. 3. Ryc. 3. Biochemiczne następstwa mutacji telomerazy w probandach. Panel A pokazuje konserwatywne domeny hTERT z mutacjami missense, jak wskazano. Kolory wskazują konserwatywne domeny w hTERT współdzielonym z innymi odwrotnymi transkryptazami. Mutacja Leu55Gln leży w zasadniczej domenie N-terminalnej telomerazy (TEN), a Thr1110Met jest w jednej z czterech zachowanych domen C-końcowych. Panel B pokazuje wtórną strukturę hTR, z miejscem mutacji oznaczonym gwiazdką. Substytucja 98 G . A leży w krytycznej helisie domeny pseudoknot, która zawiera szablon telomerów i jest odpowiedzialna za wiązanie z TERT. Panel C pokazuje aktywność telomerazy zmutowanych allerów hTERT i hTR, mierzoną za pomocą bezpośredniego testu oraz intensywności i wzoru powtarzalnej drabiny. Panel D pokazuje kwantyfikację aktywności telomerazy w drugim głównym paśmie, jak wskazano strzałką w panelu C. Średnią aktywność obliczono na podstawie trzech do pięciu doświadczeń; pręty I reprezentują błędy standardowe. Panel E pokazuje wyniki testu RT-PCR dla eksonów 9 do 11 u osobnika z mutacją hTERT 9-2 A . C, co wskazuje, że heterozygotyczna mutacja w tym konsensusowym złączu splicingowym prowadzi do pominięcia egzonu 10
[przypisy: bez litości 2014 cda, lekarz medycyny pracy poznań cena, to tylko astma ]