Mutacje telomerazy u rodzin z idiopatycznym włóknieniem płuc ad

Choroba płuc występuje u 20% pacjentów i jest drugą najczęstszą przyczyną zgonu. 16-18 Postać dyskerozozy powiązana z chromosomem X jest ciężka i związana z mutacjami w genie DKC1.19 Dominujące przypadki drgawek typu conerita są rzadkie , może pojawić się później w dorosłości i często brakuje klasycznych objawów skórnych. W niektórych rodzinach najpierw rozwijają się defekty hematopoetyczne, co sugeruje, że pomimo pierwotnej nazwy dyskeratoza nie jest kanoniczna.20 Heterozygotyczne mutacje w hTR i hTERT, istotnych składnikach telomerazy, leżą u podłoża defektu genetycznego w rodzinach z dominującym dziedzictwem, co wskazuje, że połowa zwykłej dawki telomerazy jest niewystarczająca do utrzymania telomerów, a tkanki o wysokim obrocie, takie jak szpik kostny, są podatne.21-24 W autosomalnej dominującej dyskeratozie congenita można przewidzieć, w których fenotypach obecnych wcześniej i bardziej poważnie w kolejnych generacje.21,24,25 Ten schemat sugeruje, że u tych pacjentów to nie sama mutacja telomerazy, ale krótkie telomery określają stopień zaawansowania choroby.14,24,26 Niedawno zidentyfikowaliśmy rodowód z autosomalną dominującą congenitą dyskeratozową, która nosiła zerowy allel hTERT, ale nie miała typowych cech śluzówkowo-skórnych.24 W tym pokoleniu zwłóknienie płuc było przeważnie przenoszone i było jedynym objawem choroby u jednego nosiciela mutacji. Obraz kliniczny i model włóknienia u tego pacjenta były typowe dla idiopatycznej postaci choroby. Ponieważ rodzinne idiopatyczne włóknienie płuc jest również dziedziczone w sposób dominujący, postawiliśmy hipotezę, że skrócenie telomerów powoduje tę chorobę i że mutacje w telomerazie mogą do niej przyczyniać się.
Metody
Przedmioty
Tabela 1. Tabela 1. Mutacje w telomerazie i powiązane cechy kliniczne sześciu probantów. Pacjenci i ich rodziny zostali zwerbowani do rejestru rodzinnych zaburzeń włóknienia płuc Vanderbilt a na podstawie obecności dwóch lub więcej przypadków samoistnego zwłóknienia płuc. (Nie ograniczyliśmy rodzin do tych, w których dotknięto tylko krewnych pierwszego stopnia). Osoby badane zostały wykluczone z badania, jeśli miały wtórną przyczynę zwłóknienia płuc lub miały objawy skórne sugerujące congenita dyskeratozy. Badani byli rekrutowani z poradni Vanderbilt, idiopatycznej fibrozy płuc, lub zostali skierowani z innych miejsc w Ameryce Północnej w latach 1996-2004. Badanie zostało zatwierdzone przez lokalne rady ds. Przeglądu instytucjonalnego, a pisemna zgoda została uzyskana od wszystkich podmiotów. Potwierdzenie diagnostyczne zostało oparte na szczegółowej ocenie klinicznej (Tabela i Tabela Dodatkowego Dodatku, dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). W indywidualnych przypadkach stosowaliśmy klasyfikację konsensusową idiopatycznego śródmiąższowego zapalenia płuc.27 W momencie uzyskania dostępu do rejestru wszystkie 73 probandy zostały zgłoszone przez klinicystów jako pochodzący z Europy Północnej.
Analiza sekwencji
Genomowy DNA wyizolowano z krwi obwodowej za pomocą standardowych metod. Zamplifikowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy hTR w obu kierunkach, jak opisano poprzednio21. Zamplifikowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy 16 eksonów hTERT i jego regionu 3 nieulegającego translacji za pomocą starterów wymienionych w Tabeli 2 Dodatkowego Załącznika
[patrz też: terapia antyretrowirusowa, niewydolność jajników, osrodki leczenia alkoholizmu ]