Everolimus w zaawansowanym raku piersi pozaplanowym hormonem receptora dodatnim AD 2

Wszyscy autorzy gwarantują dokładność i kompletność zgłoszonych danych i potwierdzają, że badanie jest zgodne z protokołem i planem analizy statystycznej, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Wkład w interpretację danych oraz późniejsze pisanie, recenzowanie i poprawianie manuskryptu dokonywali wszyscy autorzy. Pierwszy szkic manuskryptu przygotowali pierwsi i ostatni autorzy oraz lekarz prowadzący badania w Novartis. Nikt, kto nie jest autorem, nie przyczynił się do napisania manuskryptu. Pacjenci
Odpowiednimi pacjentami były kobiety po menopauzie z ER-dodatnim, ludzkim receptorem czynnika wzrostu naskórka typu 2 (HER2) – niezmieszanym zaawansowanym rakiem piersi, którego choroba była oporna na poprzedni letrozol lub anastrozol, określaną jako nawrót podczas lub w ciągu 12 miesięcy po zakończeniu leczenia adjuwantowego lub progresję podczas lub w ciągu miesiąca po zakończeniu leczenia w przypadku zaawansowanej choroby. Letrozol lub anastrozol nie musiał być ostatnim leczeniem przed randomizacją, ale przed randomizacją należało udokumentować nawrót lub progresję podczas przyjmowania najnowszej terapii ogólnoustrojowej. Dozwolone były również inne wcześniejsze endokrynne terapie przeciwnowotworowe i pojedynczy schemat wcześniejszej chemioterapii dla zaawansowanej choroby.
Pacjenci musieli mieć co najmniej jedno dające się zmierzyć uszkodzenie lub głównie lityczne zmiany kostne w przypadku braku mierzalnej choroby. Pacjenci musieli również mieć stan wydajności w zespole Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) równy 2 lub mniej (w skali od 0 do 5, przy czym 0 wskazuje, że pacjent jest w pełni aktywny, wskazuje, że pacjent jest ograniczony fizycznie, ale jest ambulatoryjna i zdolna do wykonywania pracy o charakterze lekkim lub siedzącym, oraz 2 wskazujące, że pacjent jest ambulatoryjny i zdolny do samodzielnej opieki, ale niezdolny do pracy) oraz odpowiednie funkcje narządowe i hematologiczne.17 Kryteria wykluczające obejmowały historię mózgu przerzuty i wcześniejsze leczenie inhibitorami eksemestanu lub mTOR.
Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich pacjentów przed rejestracją. Instytucyjna komisja rewizyjna w każdym centrum uczestniczącym zaakceptowała badanie, które zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami Dobrej Praktyki Klinicznej, postanowieniami Deklaracji Helsińskiej i innymi obowiązującymi lokalnymi przepisami. Komitet sterujący nadzorował przebieg badania, a niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo przeprowadzał półroczne przeglądy bezpieczeństwa i dokonywał przeglądu wyników tymczasowej skuteczności.
Projekt badania i leczenie
W tym międzynarodowym, podwójnie ślepym badaniu III fazy pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia doustnym ewerolimusem lub pasującym placebo (w dawce 10 mg na dobę) w skojarzeniu z eksemestanem (25 mg na dobę). Randomizacja w stosunku 2: na korzyść grupy ewerolimus-eksemestan była stratyfikowana w zależności od obecności przerzutów trzewnych i wcześniejszej wrażliwości na terapię endokrynną. Ten ostatni został zdefiniowany jako co najmniej 24 miesiące leczenia endokrynnego przed nawrotem w ustawieniu adiuwantu lub odpowiedzi lub stabilizacji przez co najmniej 24 tygodnie leczenia endokrynnego w zaawansowanej chorobie.
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji, na podstawie badań radiograficznych ocenianych przez lokalnych badaczy, z centralną oceną niezależnego komitetu radiologicznego stosowanego w analizie wspomagającej. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały całkowity czas przeżycia, ogólny wskaźnik odpowiedzi, współczynnik korzyści klinicznych, czas do pogorszenia stanu sprawności ECOG, bezpieczeństwo i jakość życia, z wykorzystaniem podstawowej ankiety Europejskiej Europejskiej Agencji ds. Badań i Leczenia Raka. (QLQ-C30) i moduł raka piersi (QLQ-BR23). Stężenie eeestymanu w ewerolimusie w osoczu krwi oceniano 4 tygodnie po randomizacji (zarówno przed, jak i 2 godziny po zażyciu leków) w podgrupie 80 pacjentów. Stężenie estradiolu w osoczu oceniano podczas badania przesiewowego lub pierwszego dnia przed rozpoczęciem terapii próbnej, aw czwartym tygodniu u tych samych pacjentów.
Leczenie kontynuowano do czasu progresji choroby, wystąpienia niedopuszczalnej toksyczności lub wycofania zgody. Protokół dostarczył szczegółowe wytyczne dotyczące przerwania lub zmniejszenia dawki dla ewerolimusu i dopasowanego placebo dla zdarzeń niepożądanych. W takich przypadkach dozwolone były dwie redukcje dawki ewerolimusu lub placebo: początkowa redukcja do 5 mg na dobę i późniejsza redukcja do 5 mg co drugi dzień.
Ocena skuteczności i bezpieczeństwa
Ocena nowotworu obejmowała: tomografię komputerową (CT) lub obrazowanie rezonansu magnetycznego (MRI) klatki piersiowej, brzucha i miednicy w punkcie wyjściowym i co 6 tygodni do progresji choroby
[podobne: leczenie łysienia, Gastrolog, oprogramowanie stomatologiczne ]
[hasła pokrewne: olx drezdenko, elektroterapia przeciwwskazania, bez litości 2014 cda ]