Czy wyniki randomizowanych badań klinicznych leków układu sercowo-naczyniowego wpływają na praktykę medyczną ad 6

Nie zaobserwowano znaczącej zmiany w użyciu w czasie (P = 0,47). Zastosowanie blokady adrenoceptorów po zawale w indeksie służyło jako kontrola czasowa. W ciągu sześciu okresów sześciu miesięcy częstość terapii stosującej blokadę beta-adrenoreceptorową nie różniła się istotnie między czasem zawału w indeksie a randomizacją (ryc. 4).
Dyskusja
Przeprowadzone na szeroką skalę, randomizowane badania okazały się preferowanym sposobem oceny nowych metod leczenia w badaniach klinicznych. Zarówno zwolennicy21, jak i przeciwnicy22, 23 randomizowanych, kontrolowanych prób, zgadzają się, że byłoby nieetyczne przeprowadzenie procesu, który nie miałby szans zmienić leczenia medycznego. W związku z tym ważne jest, aby wykazać, że badania kliniczne w rzeczywistości zmieniają praktykę medyczną.
Furberg3 zidentyfikował pięć czynników, które mogą wpływać na praktykę kliniczną: odkrycia naukowe, świadomość lub wiedza lekarzy, marketing, wiedza publiczna i cechy produktu. W niniejszych analizach nie można rozróżnić między tymi czynnikami w ujmowaniu zmian w wzorcach praktyki. Rzeczywiście, przedstawione tu obserwacje stanowią zagregowany efekt wielu potencjalnych bodźców. Starannie analizując czasową relację dat publikacji do zmian w praktyce, mieliśmy jednak nadzieję na oszacowanie wpływu, jaki badania kliniczne mogą mieć w wybranej populacji pacjentów i lekarzy.
Fineberg2 stwierdził, że wyniki prób zmieniają schematy postępowania, i opracował ścisłe kryteria, według których należy oceniać analizy takich zmian. Tylko 2 z 28 takich badań, które poddano przeglądowi, wykazało, że randomizowane, kontrolowane badanie, o którym mowa, miało wyraźne implikacje kliniczne, że dane dotyczące praktyki były gromadzone w sposób podłużny zamiast jednorazowo, a zalecenia z badania różniły się od standardowej praktyki klinicznej.
Niniejsze badanie spełniło wszystkie te kryteria. Zastosowanie aspiryny i antagonistów wapnia po zawale jest istotne w praktyce klinicznej, a badania, które badaliśmy, miały wyraźny wpływ na opiekę nad pacjentem. Drugie kryterium zostało również spełnione, ponieważ wszystkie dane dotyczące praktyki zebrano w sposób podłużny, a nie jednorazowy. Ostatecznie wszystkie opublikowane wyniki analiz zawierały rekomendacje różniące się od standardowej praktyki klinicznej obowiązującej w momencie ich publikacji. Na przykład podczas pierwszego sześciomiesięcznego okresu obserwacji 16,2% badanych pacjentów przyjmowało aspirynę w momencie zawału, 38,8% przyjmowało kwas acetylosalicylowy po zawale mięśnia sercowego, a 57,1% przyjmowało antagonistów wapnia po zawale mięśnia sercowego. Opublikowane badania wsparły stosowanie aspiryny zarówno przed zawałem serca, jak i po nim, ale nie sprzyjały stosowaniu antagonistów wapnia. W związku z tym wybrane publikacje i metoda analizy są zgodne z kryteriami określonymi przez Fineberg.
Opóźnienie między opracowaniem schematu idei lub praktyki, jego testowaniem w randomizowanym, kontrolowanym badaniu i jego przyjęciem jest bardzo zróżnicowane i może czasami być mierzone w dekadach. [24] Między innymi z różnych powodów opóźnienie to może wynikać z publikacji wyników w czasopismach z ograniczonymi krążeniami.25 26 27 28 Niniejsze badanie demonstruje szybkie zmiany wzorców praktyki w odpowiedzi na publikację badań w opiniotwórczych czasopismach.
Niniejsze badanie pozwala nam porównać kliniczny efekt dwóch badań z rozbieżnymi wynikami, British Physicians Study7 i Physicians Health Study. 5 Zastosowanie aspiryny w zapobieganiu zawałowi mięśnia sercowego zwiększyło się po opublikowaniu tych sprzecznych badań.
[przypisy: niewydolność jajników, dermatologia estetyczna łódź, olx chrzanów ]