Brak skuteczności fenytoiny w recesywnej dystroficznej epidermolizie Bullosa

EPIDERMOLIZA BULLOSA jest heterogenną grupą rzadkich, dziedzicznych zaburzeń charakteryzujących się nienormalną kruchością skóry.1 U osób dotkniętych chorobą niewielki uraz skórny powoduje tworzenie się powolnie gojących się pęcherzyków, które są podatne na wtórne zakażenia i blizny. Badania nad poziomami ultrastrukturalnymi, w których występują pęcherze, doprowadziły do rozpoznania trzech głównych typów zaburzeń: prostych, łączących i dystroficznych. U pacjentów z wrodzonym dystroficznym pęcherzem naskórkowym pęcherz występuje poniżej poziomu blaszki liściowej, a liczba włókien kotwiczących w górnej części skóry właściwej ulega zmniejszeniu.2, 3 Choroba zwykle rozpoczyna się w okresie niemowlęcym, a w okresie dojrzewania pacjenci mają charakterystyczne blizny przypominające rękawiczki. dłonie i stopy oraz zajęcie błony śluzowej (np. z przełykiem, oczami i układem oddechowym), które mogą być ciężkie i zagrażać życiu. Podobnie jak w przypadku innych typów naskórka epidermoliza, nie ma lekarstwa. Aktywność kolagenazy fibroblastów skóry pacjentów z recesywną dystroficzną naskórka pęcherzyków jest zwiększona.4 Fenytoina hamuje aktywność kolagenazy in vitro5 i okazała się być skuteczną metodą leczenia u dwóch pacjentów z dystroficzną bullą5 z epidermolizą.5 W otwartym badaniu leczenie fenytoiną sześć miesięcy zmniejszyło liczbę pęcherzy i erozji o 40 procent u 12 pacjentów, a ich stan ogólnie pogorszył się w ciągu czterech tygodni po zaprzestaniu leczenia; kolejnych 5 pacjentów nie otrzymało odpowiedzi podczas terapii.6 Te zachęcające wyniki doprowadziły do powszechnego stosowania tego leczenia w nadziei na opanowanie tego upośledzającego i szpecącego zaburzenia. Spośród pierwszych 125 pacjentów z recesywną dystroficzną bullą naskórkową, której przypadki zgłoszono do Krajowego rejestru Epidermolysis Bullosa, 79 (63%) otrzymało fenytoinę. Pomimo powszechnego stosowania w tej rzadkiej chorobie, skuteczność fenytoiny nie była badana prospektywnie. Takie badania są trudne do wykonania u pacjentów z rzadkimi chorobami, a zwykle wymagana jest współpraca wieloośrodkowa, aby zapisać wystarczającą liczbę pacjentów, aby uzyskać wystarczającą moc do analizy statystycznej. W tym celu przeprowadziliśmy wieloośrodkowe randomizowane, kontrolowane placebo, podwójnie ślepe, krzyżowe badanie fenytoiny w leczeniu recesywnej dystroficznej naskórka pęcherzykowego.
Metody
Plan traktowania
Protokół badania został zatwierdzony przez odpowiednie komitety ds. Przeglądu instytucjonalnego, a świadomą zgodę uzyskano od pacjentów lub ich rodziców. Grupa badana składała się z 36 pacjentów, z których każdy posiadał jednoznaczne kliniczne i histologiczne dowody recesywnej dystroficznej bullide epidermolysis. Trzydziestu jeden pacjentów chorowało od urodzenia. Wcześniejsza terapia obejmowała fenytoinę u 20 pacjentów, doustne kortykosteroidy u 5, kortykosteroidy podawane doustnie u 10, doustne podawanie witaminy E u 12, specjalne diety u 6 pacjentów i doustną terapię przeciwmalaryczną u 1. Każdy pacjent był losowo przydzielany do przyjmowania fenytoiny lub placebo przez pięć lat. siedem miesięcy. Po dwumiesięcznym okresie braku terapii pacjenci otrzymali inne leczenie. Fenytoinę kontynuowano przez cztery miesiące po osiągnięciu przez pacjenta stężenia we krwi w ustalonym zakresie w zakresie docelowym od 8 do 20 .g na mililitr
[podobne: terapia antyretrowirusowa, sanatorium miejsce w kolejce, ilu jest lekarzy w polsce ]