Brak skuteczności fenytoiny w recesywnej dystroficznej epidermolizie Bullosa czesc 4

Uszkodzenia charakterystyczne dla tej choroby przedstawiono przed i po leczeniu fenytoiną na rycinie oraz przed i po leczeniu placebo na rycinie 2. Pod koniec okresu leczenia fenytoiną ogólny stan 22 pacjentów porównano z ich stanem na początku okresu i oceniono jako zdecydowanie gorszy w 2, nieco gorszy w 2, niezmieniony w 7, nieznacznie poprawiony w 6 i zdecydowanie poprawiła się w 2 (brak danych dla 3 pacjentów). Odpowiednie liczby na końcu okresu leczenia placebo wynosiły 2, 4, 11, i 3 (brak danych dla pacjenta). U żadnego z pacjentów nie stwierdzono znacznego wzrostu lub wyraźnego zmniejszenia nasilenia objawów pod koniec każdego okresu. Spośród 18 pacjentów (36 kursów), których stan oceniano pod koniec obu okresów, 4 stwierdzono, że osiągnęły podobne wyniki pod koniec obu okresów leczenia, 6 uległo poprawie pod koniec okresu leczenia placebo, oraz 8, aby poprawić na końcu okresu leczenia fenytoiną (P = 0,38 na podstawie testu rang Wilcoxona).
Nie stwierdzono nieprawidłowości w morfologii krwi, profilu biochemicznym ani analizie moczu, które można przypisać terapii fenytoiną. U trzech pacjentów wystąpiła ataksja, wymioty, oczopląs lub zawroty głowy, gdy stężenie fenytoiny we krwi wynosiło 25,88, 28,0 i 30,8 ug na mililitr. Aby ustalić, czy odpowiedź zależy od stężenia fenytoiny we krwi, przeprowadziliśmy oddzielną analizę odpowiedzi 12 pacjentów, którzy ukończyli oba okresy leczenia i mieli stężenia fenytoiny we krwi co najmniej 6 .g na mililitr za 4 miesiące. Odpowiedzi tych 12 pacjentów były podobne jak w całej grupie 22 pacjentów (tabela 3).
Dyskusja
W przeciwieństwie do wyników otwartych badań, w których leczenie fenytoiną zmniejszyło liczbę pęcherzy i nadżerek o więcej niż 40 procent u 12 z 17 pacjentów6 i 14 z 22 pacjentów7 z recesywną dystroficzną naskórka pęcherzową, fenytoina nie wywierała znaczącego efektu terapeutycznego w tym Kontrolowane badanie. Ponieważ niektórzy pacjenci w otwartych badaniach, którzy odpowiedzieli na fenytoinę, mieli stężenie leku w krwi tak niskie, jak 0,1 do 4 .g na mililitr, 6 różnic w dawkowaniu jest mało prawdopodobne, aby wyjaśnić różnice w wynikach. Kilku pacjentów w naszym badaniu zgłosiło subiektywną poprawę nasilenia pęcherzy podczas leczenia, ale poprawa faktycznie wystąpiła podczas terapii placebo. Epidermolysis bullosa ma zmienny przebieg, a nasilenie powstawania pęcherzy może być pogarszane przez czynniki takie jak zwiększona aktywność fizyczna, wysoka temperatura otoczenia i infekcja, z których wszystkie są trudne do kontrolowania w otwartych badaniach.
Nasze badanie ma kilka ograniczeń. Tylko 22 z 36 pacjentów, którzy zostali zapisani, ukończyło oba zabiegi. Wyniki jednak wskazują, że co najwyżej poprawa związana z terapią fenytoiną była niewielka. Podobnie jak we wszystkich badaniach wieloośrodkowych, pacjenci byli badani przez różnych badaczy, którzy mogli wprowadzić pewne zmiany w ocenie odpowiedzi na terapię. Siedemnastu pacjentów zostało zbadanych przez tego samego badacza w obu okresach leczenia, ale czterech pacjentów zostało zbadanych przez dwóch badaczy, a jeden pacjent przez trzech badaczy
[podobne: wypełnianie zmarszczek kraków, opieka nad dzieckiem zus, dieta pudełkowa menu ]