Everolimus w zaawansowanym raku piersi pozaplanowym hormonem receptora dodatnim AD 3

Pacjenci, którzy przerwali jeden lub oba badania z innych przyczyn niż progresja, musieli przestrzegać tego samego harmonogramu ocen, aż do progresji. Wszystkie badania obrazowania musiały zostać wysłane w celu dokonania centralnej oceny radiologicznej. Badanie kości lub badanie szkieletowe było wymagane w ciągu 6 tygodni przed randomizacją. Nieprawidłowości widoczne na skanach kości oceniano za pomocą radiografii, tomografii komputerowej z oknami kostnymi lub MRI przed randomizacją i oceniano tą samą metodą co 6 tygodni. Czynność hematologiczną, miary biochemiczne i parametry życiowe oceniano na początku i podczas każdej wizyty, a profil lipidowy oceniano co 6 tygodni. Zdarzenia niepożądane były monitorowane w sposób ciągły podczas badania i klasyfikowane zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych National Cancer Institute, wersja 3.0.18 Analiza statystyczna
Podstawową analizą skuteczności (przeżycie wolne od progresji), w oparciu o ocenę miejscową, był test logarytmiczny stratyfikowany według trzewnych przerzutów i poprzedniej wrażliwości hormonalnej. Read more „Everolimus w zaawansowanym raku piersi pozaplanowym hormonem receptora dodatnim AD 3”

Everolimus w zaawansowanym raku piersi pozaplanowym hormonem receptora dodatnim AD 2

Wszyscy autorzy gwarantują dokładność i kompletność zgłoszonych danych i potwierdzają, że badanie jest zgodne z protokołem i planem analizy statystycznej, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Wkład w interpretację danych oraz późniejsze pisanie, recenzowanie i poprawianie manuskryptu dokonywali wszyscy autorzy. Pierwszy szkic manuskryptu przygotowali pierwsi i ostatni autorzy oraz lekarz prowadzący badania w Novartis. Nikt, kto nie jest autorem, nie przyczynił się do napisania manuskryptu. Pacjenci
Odpowiednimi pacjentami były kobiety po menopauzie z ER-dodatnim, ludzkim receptorem czynnika wzrostu naskórka typu 2 (HER2) – niezmieszanym zaawansowanym rakiem piersi, którego choroba była oporna na poprzedni letrozol lub anastrozol, określaną jako nawrót podczas lub w ciągu 12 miesięcy po zakończeniu leczenia adjuwantowego lub progresję podczas lub w ciągu miesiąca po zakończeniu leczenia w przypadku zaawansowanej choroby. Letrozol lub anastrozol nie musiał być ostatnim leczeniem przed randomizacją, ale przed randomizacją należało udokumentować nawrót lub progresję podczas przyjmowania najnowszej terapii ogólnoustrojowej. Read more „Everolimus w zaawansowanym raku piersi pozaplanowym hormonem receptora dodatnim AD 2”

Jakie jest znaczenie „względnego wpływu dziedziczności i środowiska.”

Takie wyrażenia, jak względny wpływ dziedziczności i środowiska są nieustannie wykorzystywane przez eugenistów, gdy podkreślają, jak muszą, najważniejszą konieczność przyjęcia nowych metod reform zależnych od naturalnego dziedzictwa, aby zapewnić postęp rasowy w przyszłości. Ale jeśli mamy w miarę możliwości uniknąć ryzyka nieporozumień, powinniśmy zdefiniować tak użyte terminy i zdefiniować je w taki sposób, aby nadane im znaczenia zbiegły się tak jak z tymi, które mogą być przywiązani do nich przez naszych słuchaczy. Jeśli chodzi o słowo względny, implikuje się tu, że dwie rzeczy można porównać za pomocą pomiaru lub liczbowo; a ponieważ wrodzona natura człowieka jest podstawą, na której budowane są jego zwyczaje środowiskowe, musimy zapytać, czy – a jeśli tak, to w jaki sposób możemy ilościowo porównać znaczenie fundamentów z nadbudową domu, w którym żyjemy. Można powiedzieć, że statystyczne metody badania, które nas dotyczą, zostały zapoczątkowane przez geniusza Sir Francisa Galtona i udoskonalone przez profesora Karla Pearsona; i do ich prac naturalnie zwracamy się do wszelkich wysiłków zmierzających do zmierzenia związków między dziedzicznością a środowiskiem.

Read more „Jakie jest znaczenie „względnego wpływu dziedziczności i środowiska.””

Dziedziczność i środowisko

Głównym celem Stowarzyszenia Edukacji Eugenicznej jest niewątpliwie przekonywanie opinii publicznej o konieczności reformy eugenicznej, a nasze publikacje muszą być w znacznej części skierowane do ogółu społeczeństwa. Przy tej okazji jest jednak tylko eugenistom, o których chcę mówić, to jest tym, którzy uważają za niewątpliwą wiarę, że dzięki wykorzystaniu wiedzy o prawach dziedziczenia naturalnego możliwe jest wielkie promowanie postępu rasy ludzkiej w odniesieniu do jej wrodzonych cech. Ci, którzy nie wierzą, że selekcja, działając za pośrednictwem dziedziczenia naturalnego, są najsilniejszą siłą czyniącą postępy rasowe w przeszłości, a wybór ten może teraz zostać dokonany, aby wytworzyć efekty o ogromnej wartości dla przyszłych pokoleń, są zaproszeni nie czytać innej linii; albowiem nacisk kładzie się tutaj na niewłaściwe punkty dla ich zbudowania. Tym, co pragnę zasugerować przy tej okazji, jest to, że najsilniejsi zwolennicy eugeniki są w niebezpieczeństwie popychania swoich poglądów w taki sposób, aby wywoływać fałszywe wrażenia; ponieważ przez nieustanne pogwałcenie znacznie większego znaczenia dziedziczności w porównaniu ze środowiskiem, fałszywe przekonanie może i, jak mi się zdaje, czasami zostało stworzone, że są nieostrożne w odniesieniu do wielu reform mających na celu polepszenie losu ludzi poprzez polepszenie ludzkiego otoczenia. Naukowcy ewolucji, mając na uwadze zmiany w rasowej charakterystyce pokoleń przeszłości i przyszłości, są szczególnie podatni na błędne zrozumienie; ponieważ ich zainteresowanie kwestiami dziedziczności i dobrobytu potomności jest mylone przez nieuważnego czytelnika z powodu braku zainteresowania sąsiadami.

Read more „Dziedziczność i środowisko”

Randomizowany proces Tenecteplase versus Alteplase dla ostrego udaru niedokrwiennego AD 4

Spośród 127 pacjentów, którzy spełnili dodatkowe kryteria wyboru CT, zapisano 75 pacjentów. Powody, dla których 52 kwalifikujących się pacjentów nie było włączonych, to preferencje pacjenta lub lekarza do leczenia alteplazą otwartą (40 pacjentów) oraz decyzja klinicysty leczenia o zastosowaniu terapii wewnątrznaczyniowej (12 pacjentów). Spośród 75 włączonych pacjentów 25 losowo przydzielono do każdej z trzech grup leczenia. Tabela przedstawia wyjściową charakterystykę tych pacjentów. Średni (? SD) wynik NIHSS dla wszystkich pacjentów w badaniu był stosunkowo wysoki i wynosił 14,4 ? 2,6. Większość wyjściowych cech klinicznych dobrze pasowała do trzech grup, ale w grupie alteplazy brało udział mniej osób palących (P = 0,01); w tej grupie było również mniej osób z cukrzycą (p = 0,01), co znalazło odzwierciedlenie w niższym poziomie glukozy we krwi na początku badania w grupie alteplazy (p = 0,05). Read more „Randomizowany proces Tenecteplase versus Alteplase dla ostrego udaru niedokrwiennego AD 4”